Savaşa girdik çıktık memleketçe iki cemre arasında, ilk kardeleni beklemeden yan komşuyu ziyarete gitti ordu, dilimin söylemeye varmadığı sayılarda çocuklar öldü. Tüm tembel öğrencilerin yapacağı gibi gerekenler listesinde en kolay ve en sondaki en önce yapıldı. Dizilerden yorulmuş, reality şov çekmeye üşenen televizyonlara gün doğdu. Jenerikte silah, bomba, kar, helikopter, kan gösterirken kimse düşünmedi orada harcananın benim ödediğim vergi olduğunu ya da ölenin komşunun dayıoğlu olduğunu, o ya da bu taraftan. Sebebin ne olduğu, başka çözümlerin olup olmadığını düşünmedi kimse. Erken döndü ordu, az öldürdü diye birbirine girdi düşün adamları, düş göremeyen, düşkün adamlar. Askerler siyasetçilerin siyasetçiler askerlerin sözünü söylerken bugün toprağa cemre düştü. Bana da şehirde bir yüz güldü, “kırık dökük olsam da buradayım, dur hele yapılacak şeyler var daha” diye