Bizi tanıştırmadılar evet yalnızım
Eş dost arasında büsbütün yalnız
Aslında kararsızım dilim dolaşıyor
Gözleriniz olmasa konuşamayacaktım
Hep böyle cana yakın mı bakarsınız
Hafif koyu kestane az yeşile çalıyor

Ne kadar istiyordum tanıştıran çıkmadı
Nasıl çıksın derdimi kimse anlamıyor
Bu cüretimi bilmem bağışlar mısınız
Bir kadın düşünürdüm / balarası
Gülüşü bir çağlayan güneşle yıkanıyor
Içinize ışık sıvanır bir kere duysanız

Yıllar boyu bu kadınla yaşadım ben
Her baktığım duvarda sanki o resim
Yumuşacık kaşlar biçimli bir ağız
Yüzü birden sonbahar düşünceliyken
Hani utanmasam sizdiniz diyeceğim
Bu cüretimi bağışlar mısınız

Hapisten yeni çıktım adım ibrahim

Attila İlhan